
Zasady związane z przyznawaniem paczek dla dzieci ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych budzą zainteresowanie zarówno wśród pracowników, jak i osób odpowiedzialnych za organizację tego typu świadczeń w zakładach pracy. Wielu pracodawców planuje rozmaite formy wsparcia socjalnego, uwzględniające wiek i sytuację rodzinną pracowników, a jedną z popularniejszych inicjatyw są paczki świąteczne lub okazjonalne dedykowane dzieciom.
Nie ma limitu wieku ustalonego przepisami – to kwestia, która powinna być uregulowana przez pracodawcę. Często ustala się pomoc obejmującą dzieci i młodzież do 18. roku życia. Istotne jest, aby wyznaczone zasady były ujęte w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, aby pracownicy mieli jasność co do obowiązujących kryteriów. Osoba zajmująca się obsługą funduszu powinna zwracać uwagę na to, jak zdefiniowane są uprawnienia do świadczeń w przypadku pełnoletnich dzieci nadal pozostających na utrzymaniu rodziców lub będących studentami. Niektóre przedsiębiorstwa ograniczają przyznawanie paczek do 18. roku życia, inne rozszerzają tę możliwość do zakończenia studiów. Ważne jest, aby ten zakres wiekowy był przyjęty w sposób spójny z polityką socjalną danej organizacji i zgadzał się z obowiązującymi przepisami, a także by firma w jasny sposób komunikowała swoje reguły. Takie rozwiązanie sprzyja uniknięciu nieporozumień pomiędzy pracownikami a działem kadr czy osobą odpowiedzialną za koordynację świadczeń. Samo określenie granicy wiekowej nie stanowi jedynej procedury. Czasem znaczenie ma też to, czy dziecko wciąż zamieszkuje z rodzicami, czy nadal się uczy, czy też rozpoczęło już pracę zarobkową. Wszystko to warto ująć w stosownym regulaminie.
Zgodnie z ustawą o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wsparcie jest uzależniane od indywidualnej sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej danej osoby. Oznacza to, że wysokość dofinansowań lub wartość świadczeń powinna być różnicowana na podstawie kryterium dochodu, tak aby największe wsparcie trafiało do osób z najniższymi przychodami. Z tego powodu wiele przedsiębiorstw wymaga od pracowników przedstawienia zaświadczeń o wysokości dochodów. Podobne zasady mogą się także odnosić do paczek dla dzieci, co przekłada się na ustalanie innej wartości prezentu w zależności od dochodu na członka rodziny. Celem takiego rozwiązania jest zbudowanie sprawiedliwego systemu dystrybucji środków socjalnych i skierowanie głównej pomocy do grup najbardziej potrzebujących.
Prezenty otrzymane z ZFŚS stanowią przychód pracownika, co w określonych sytuacjach rodzi obowiązek podatkowy, jako że przekazane świadczenie jest traktowane jako dodatkowe korzyści materialne. Pracodawcy i osoby odpowiedzialne za rozliczanie takich świadczeń powinny zwrócić uwagę na kwotę wolną od podatku. Jeśli wartość nie przekracza tego pułapu, nie ma potrzeby odprowadzania podatku.
W ramach środków socjalnych pracodawca ma obowiązek uwzględniać sytuację materialną i rodzinną pracowników. Niesie to konieczność różnicowania wysokości świadczeń. Wielu pracodawców decyduje się zatem na określony przedział wartości prezentu dla dzieci, gdzie część rodzin otrzymuje paczkę o wyższej wartości, jeżeli ich sytuacja dochodowa jest gorsza niż u innych beneficjentów. Istnieją zatem różne modele rozwiązań, uzależnione od wewnętrznej polityki socjalnej oraz preferencji i możliwości finansowych zakładu pracy. Zasadniczym celem pozostaje racjonalne wsparcie rodzin mniej zamożnych, zachowując przy tym przyjazną i życzliwą atmosferę wśród całej społeczności pracowniczej. Tego rodzaju prezent dla dziecka powinien stanowić pozytywny akcent w relacjach pracodawcy z pracownikami.